Search
  • olgarenate

Bereid jij al een feest voor?

Waar ik over nadenk...


Een heel ander blog dit keer. Ik merk dat het willen werken met woorden steeds groter wordt. Ik heb er tot nu toe niet zoveel mee gedaan. Misschien omdat alles dan zo erg zwart op wit staat. Maar toch, er is een drang in mij...


Het onderstaande stuk uit een dagboek liet mij nadenken, die gedachten heb ik eronder opgeschreven. Misschien helpt het jou ook.


Een van Jezus' verhalen is opgeschreven in Lucas 15:8-10. Hij laat ons daar een vrouw zien die 10 zilveren muntjes had, die elk een dagloon waard waren. Vervolgens verliest de vrouw één muntje. Eén volledig dagloon. Dat doet pijn! Jezus vroeg ons: ''Zou ze er niet overal naar gaan zoeken? Haar huis ondersteboven keren om het te vinden?'' Ja, Jezus. Dat zou ze doen, en wij zouden dat ook doen.


Daarna vertelde Jezus dat ze het muntje vond. Gelukkig! Daarna stelde Jezus weer een vraag. Zou ze het niet vieren? Het zelfs aan haar buren en vrienden vertellen? Misschien een klein feestje vieren? Misschien een kop koffie geven aan degene die achter haar staat in de rij? Op het einde vertelde Jezus ons iets geweldigs. Net zoals de vrouw feest vierde vanwege haar ene muntje, zo vieren God en zijn engelen feest als ook maar één mens zich bekeert tot God.


Dat is een prachtig verhaal van Gods genade voor ons, vind je niet? Hier is een ander verhaal. Je brengt tien dagen door met iemand waar je echt om geeft. Misschien bezoek je familie. Misschien zijn het ergens tien dagen uit je huwelijk. De eerste negen dagen zijn geweldig, maar op de tiende dag word je diep gekwetst door iemand. Je ''verliest een muntje.'' En nu een vraag: heb je al een liefdevol feestje voorbereid voor het moment dat ze het goedmaken met je? Of ben je de manieren aan het instuderen om hun op hun fouten te wijzen?


Dit verhaal heeft twee kanten. Want Jezus heeft nooit gezegd: ''Ik vergeef je, ook al vergeef je anderen niet.'' Hij heeft dingen gezegd als: ''Vergeef en jij zult vergeven zijn; vergeef zeventig maal zevenmaal (zoveel keer als nodig is); en vergeef telkens als je iets tegen iemand hebt.'' Terwijl je Jezus' woorden vandaag leest, vraag Hem om je de kracht en de moed te geven om iedere onvergevingsgezindheid aan te pakken waar jij je aan vasthoudt. Neem ook een moment om te vieren. Jij bent de munt die Hij gevonden heeft.


Ik vraag mij af:weerspiegelt mijn leven het wezen van Jezus.


Hoe vaak heb ik mijn eigen recht willen halen. En hoor ik van anderen dat dit speelt in hun leven. Als mensen dingen over mij of mensen die mij lief zijn zeggen die niet waar zijn, als mijn bedoelingen verkeerd begrepen worden, of als ik echt fout zat, als mensen vinden dat ik me stil moet houden. Als ik boos ben of gekwetst. Waarom is het zo moeilijk dat los te laten?


Is het niet zo dat God onze rechter is? Wij hoeven niet op die stoel te gaan zitten. Laat het aan Hem over. Ons wordt gevraagd om lief te hebben en meer en meer op Jezus te gaan lijken.


Rechtvaardigt iets van wat mij is aangedaan, blijvende boosheid, teleurstelling en onvergevingsgezindheid. Rechtvaardigt vervolgens blijvende boosheid dat ik niet naar de ander ga om vergeving te vragen en te schenken? Rechtvaardigt boosheid en teleurstelling dat ik mensen in de steek laat?

Mogen mensen elkaar dit aandoen?


Moeten andere mensen blijven boeten voor fouten die ze gemaakt hebben of mogen ze in alle vrijheid weer plek innemen als God ze vergeven heeft en ik zeg dat ik de ander heb vergeven. Mogen ze weer de voor hun bedoelde plek innemen net zoals ik dat mag?


Hoe komt het dat we niet Jezus' voorbeeld volgen, toen Hij Petrus vergaf en hem de sleutels van zijn Kerk gaf.

Petrus heeft hem 3x in de steek gelaten en verloochent. Dat moet Jezus tot in het diepst van zijn ziel gekwetst hebben. Dat ging om wie Jezus in wezen was. IK KEN HEM NIET...zei Petrus.

De dingen die ons kwetsen hebben soms niet eens met ons wezen te maken, maar met bijvoorbeeld mening, positie of wat dan ook.


Als Jezus zo groots was in vergeving en in het weer opheffen van de ander door die ander nog veel meer verantwoording te geven in Zijn Koninkrijk, waarom volgen wij dan Jezus voorbeeld niet. Hoe vaak zijn wij niet geneigd te zeggen: oke ik vergeef je, maar ik ga niet meer met jou op pad. Verwacht niet dat ik met je samen ga werken. Ik lees trouwens ook niet dat de andere discipelen Jezus terecht wezen omdat Hij Petrus vergaf en hem weer wilde gebruiken.


Als wij vergeven, wees dan ook ruim van hart en wees blij als iemand zijn plek in het Koninkrijk weer in kan nemen.

Als je dat niet doet roof je je zelf van vrede , maar ook van kunnen werken in Gods Koninkrijk. God wil met jou elke keer opnieuw beginnen. God wil met de ander elke keer opnieuw beginnen. Laten we elkaar die ruimte en plek gunnen en geven.


Let goed op, er staat niet: vergeef als die ander iets tegen jou heeft. Er staat: vergeef, telkens als jij iets tegen de ander hebt....


Kan ik mijn eigen ik loslaten en liefhebben zoals Jezus dat deed.

Wil ik vergeven en de ander de plek geven in Gods Koninkrijk die God hem geeft. Wil ik zelf mijn plek innemen. Of laat ik mij door allerlei dingen weerhouden. Dingen waarvan God zegt, geef het aan mij. Die ander is mijn verantwoording.


Als ik dingen moeilijk vindt, ga ik daarover piekeren. En de dingen worden groter en groter. Totdat ze totaal uit hun verband gerukt zijn. Dat gebeurt zeker als ik met mensen praat die met mij meepraten hoe erg het is wat mij is aangedaan. Wat ik aandacht geef, groeit.


Hoe hoogmoedig ben ik en zijn wij als we niet de ander plek willen geven omdat ze ons iets aan hebben gedaan, of we denken dat ze dat gedaan hebben. Of omdat onze mening of manier anders is.


Vieren wij, zoals in het voorbeeld feest als 1 van ons terugkeert en gevonden wordt. Sterker nog: bereiden we dat feest zelfs al voor? Of blijven we verongelijkt over het verleden.


Mag de ander mens zijn, mag ik mens zijn en fouten maken of rekenen we dat altijd aan.

Staan wij op Gods plaats in oordeel en vergeving. Of laten we God heersen in ons leven.


Ik hoop dat jij feestviert als je mij vergeven hebt als ik jou iets heb aangedaan. Ik hoop dat we dat feest samen vieren en samen weer gaan werken in Zijn Koninkrijk.


Meer van Hem en minder van mij. Ik wil luisteren naar en doen als Jezus.

Hij vraagt mij om van Hem te leren.

Hij is nederig van hart.

Ik ga alvast een feest voorbereiden....en ik hoop dat jij en ik dat samen kunnen vieren.






51 views0 comments

Recent Posts

See All

Yolo